STORY-artwork-15

The True Cost heeft mijn ogen geopend

Creative Society Addict

  • Gabriela Petralia
  • Fashion Sustainability
  • 3 min
  • ‘Blijven we onze ogen sluiten voor de waarheid achter onze kleding? Of is dit het begin van verandering?’ Ik ben ontzet na 92 minuten lang kijken naar The True Cost, een documentaire die de impact van mode op de wereld in kaart brengt. Een vriendin tipte ‘m, met de mededeling: ‘Nu ga je écht nooit meer bij de H&M kopen.’ Ik kon me er wel iets bij voorstellen, maar inmiddels ben ik sprakeloos. We moeten ons schamen.

     

    The True Cost (2015) is een baanbrekend verhaal over kleding. Het gaat over de kleding die wij dragen, de mensen die ze maken en bovenal over de impact die deze industrie op onze wereld heeft. Hoe is het mogelijk dat kledingprijzen omlaag gaan en de kosten voor mens en milieu juist drastisch hoger worden?

     

     

     

     

    Een oorzaak hiervan is Fast Fashion: grote modeketens overspoelen de wereld met een enorme hoeveelheid aan goedkope kleding. Waren er eerst seizoenen waaraan nieuwe collecties werden gehangen, nu variëren ze continu. Productiekosten worden ingeperkt en ingeperkt, zodat wij in Europa en Amerika spotgoedkope kleding kunnen inslaan. Het is een spelletje. We kunnen meer kopen en hebben het gevoel rijker te zijn dan we in werkelijkheid zijn.

     

    Ondertussen worden we juist armer. De enige die rijker wordt is de eigenaar van de multinational, want met zijn amorele beslissingen veroorzaakt hij immorele uitkomsten. De man die overigens op nummer één staat, als rijkste van de textielsector, is de 78-jarige Amancio Ortega (eigenaar van o.a. Bershka, Zara en Mango). Zijn geschatte inkomen ligt rond de 64 miljoen dollar. En dat terwijl een fabrieksarbeider rond de €30 per maand verdient.

     

     

    Photo: Jeff Holt/Bloomberg via Getty Images

     

     

    Maar de lage kosten zijn niet de enige boosdoener. De mode-industrie is namelijk, op de olie- en vlees-industrie na, de meest vervuilende industrie. Niet alleen wordt de natuur in ontwikkelingslanden, de plek waar het grootste gedeelte van onze kleding geproduceerd wordt, zwaar vervuild door chemicaliën, ook medewerkers uit fabrieken en omwonenden worden vaak ernstig ziek. Sterfgevallen zijn geen uitzondering.

     

    Een van de grootste rampen, beter bekend als de Rana Plaza-ramp, vond in 2013 plaats in Bangladesh. Een fabriek, waarin kleding voor bekende winkelketens werd geproduceerd, stortte in en 1.137 mensen kwamen hierdoor om het leven. De dag ervoor ontstonden er in het gebouw grote scheuren. Genoeg reden om de alarmbellen te laten rinkelen, zou je denken. Echter werden de arbeiders op de dag van de ramp door het management tegen hun zin in gedwongen tóch te werken. Deze ‘hogere lagen’ worden tot op heden beschuldigd van massamoord.

     

     

    Dhaka_Savar_Building_Collapse

    Photo: The Guardian

     

     

    Terwijl ik eerder zocht naar het mooiste kledingstuk voor de laagste prijs, heeft The True Cost mijn ogen geopend. Natuurlijk was ik me er eerder al van bewust dat er iets niet helemaal pluis was als ik mijn pinpas trok voor een shirtje van vier euro. Maar toch weerhield het me er niet van het shirtje alsnog te kopen. Inmiddels begin ik te twijfelen over wat mijn cliché ‘passie voor mode’ nou eigenlijk inhoudt. Het voelt als een leugen waarin ik al sinds mijn kindertijd heb geloofd.

     

    Tags:
    LIKE KROOKS ALS JE ONS TOF VINDT: